Mükemmel Yumurtanın Peşinde: Bir Liderlik Turnusolu

Bugün size bir mühendis, bir yönetici ama her şeyden önce planlı hareket etmeye inanmış bir yol gösterici olarak, mülakatlarımda kullandığım en sıra dışı soruyu anlatacağım: “Bana nasıl rafadan yumurta pişirdiğinizi anlatır mısınız?”

Gülümsemeyin. Bu soru, bir adayın 32 yıllık tecrübemle süzdüğüm en keskin laboratuvar aracıdır.

Genellikle aldığım cevap şudur: “Bir tencereye su koyarım, yumurtaları içine atarım, ocağı yakarım. Kaynamaya başladıktan sonra 4-5 dakika tutar, ocaktan alırım.”

İşte hata tam burada başlıyor. Bu cevap bana o adayın iş yapış biçimine dair şunu fısıldar: “Ben değişkenleri yönetmiyorum, onlara teslim oluyorum.”

Düşünün; Suyu soğuktan başlatmak, kontrol edilemeyen onlarca değişkeni (ocağın alevi, tencerenin materyali ve metal kalınlığı, su miktarı, kapak durumu) denkleme dahil etmek demektir. Suyun kaynama noktasına ulaşana kadar geçen süre hep sabit mi? Hayır. Suyu ve yumurtayı aynı anda soğuktan başlatan biri, kontrol edemediği onlarca değişkenin sonucunda tesadüfen doğru kıvamı bulmayı bekliyor demektir.

Oysa benim aradığım lider; metodolojiyi standardize eden kişidir. Önce suyu kaynatır, değişkenleri devre dışı bırakır, sonra yumurtayı o kaynar suya bırakıp kronometreyi başlatır. Bu kişi, iş hayatında da hevesle değil, hedefle çalışır; hiçbir şeyi doğal akışına yani kaosa bırakmaz.

İş görüşmelerinde bu soruya gelen yanıtları şu dört ana karakter segmentinde sınıflandırabilirsiniz:

Geçenlerde genç bir aday ile bu diyaloğu yaşadık. Bana uzun uzun suyun kaldırma kuvvetinden ve yumurtanın oda sıcaklığında olması gerektiğinden bahsetti. Detaylarda boğulmuştu ama standardizasyon düğmesine basamamıştı.

Ona sordum: “Peki, suyun miktarı değiştiğinde veya çelik yerine bakır tencere kullandığında senin o meşhur 5 dakikan her seferinde aynı rafadan kıvamı verir mi?”

Durdu. Yutkunmadı bile. Sadece 1 saniye gözlerimin içine bakarak şunu söyledi:

“Haklısınız Varol Bey. Ben aslında yumurtayı pişirmeye değil, süreci doğru oluşturmaya çalışmalıydım. Eğer başlangıç noktasını (kaynama anını) sabitlemezsem, bitiş noktasını asla garanti edemem.”

İşte o an, karşımda sadece bir aday değil, geleceğin sistem kurucusunu gördüm.

Eğer kendi yöntemini savunmaya devam ediyorsa, statükocu bir zihin yapısıyla karşı karşıya olduğumdan emin olacaktım.

Bu vizyona ulaşmak için sadece teknik bilgi yetmez; zihinsel bir disiplin ve metodolojik bir titizlik gerekir. Eğer bir yumurtayı pişirirken bile tesadüflere güveniyorsanız, bir şirketi nasıl yönetebilirsiniz?

Hayat, kontrol edemediğimiz değişkenlerle dolu bir tencere su gibidir. Önemli olan o suyun ne zaman kaynayacağı değil, sizin o suya ne zaman ve hangi bilinçle dahil olduğunuzdur.

Yumurta pişirmek gibi gündelik ve “basit” görünen bir eylemin metodolojisi, aslında bir adayın süreç yönetimi, değişkenleri kontrol etme kabiliyeti ve sonuç odaklılık anlayışı hakkında muazzam ipuçları verir.